Osmanlılarda çeşitli tamirat işleriyle uğraşan kişilere verilen ortak ad nedir?

Vâkıf hazretleri yine şart buyurmuşlardır ki: bu evkâfında bir takım kâtipler emin cabiler bulunup gallelerin toplanmasında son derece ciddü gayret gösterüp mahsulâtın cem’ine çalışmâları lâzımdır. Şöyle ki: mezbûr kasaba dâhilindeki evkâfına emanetle mavsuf bir kimse cabi güzel yazı bilir mütevellîye hesap verebilir bir kimsede kâtip olır. Fîlibe Kazası’ndaki evkâfına da iki kimse ta‘yîn idüp bunlardan biri cabi diğeri kâtip olup her ikisi de vazîfelerine devamla bakarlar. Karinâbâd Kasabası’nda vâki‘ evkâfına biri cabi diğeri kâtip olmak üzere iki kimse ta‘yîn olınır ki bunlar da hizmetlerine ciddiyyetle bakıp devam iderler. Vize Kazası’ndaki evkâfına bir kâtip bir cabi olmak üzere iki kimse bakıp onlar da hizmetlerine ciddiyyetle devam iderler. Diğer bir kimse de cabi-i suvari olır. Mezbûr kasabadaki evkâfına diğer iki şahıs da ta‘yîn olınup mesalihi mühimmiden meremmete dair işlere bakıp islah iderler. Anadolu Vilâyeti’nde Mihalıç Vilâyeti’nde kâin köyler ve mezrealara bakmak üzere bir cabi ve bir kâtip ta‘yîn olınır. Aydın İli Vilâyeti’nde kâin evkâfına emanetle mavsuf bir cabi diyanetle mâ‘rûf bir kâtip olır. Diğer bir kimse de oradaki dükkânları ve hanı ta‘mîr içün meremmetçi olır. Türbe-i şerîfede (Ravzada) dört nefer salih kimse türbedâr olup güzel edep ve vekarla orada hizmet görüp gece gündüz kapısını açıp kaparlar. Bir ferraş olup haremini tathir idüp hasırını yayar diğer bir ferraş da haremi süpürüp tanzif ider.