Eski Romalılarda, arınmayı sağlamak için yapılan, adını üç kutsal hayvandan almış ayin nedir?

savaşa elverişli mevsimin başlangıcında (mart ayı) ve sonunda (ekim ayı) özel törenlerle atlar, silahlar, savaş boruları günahtan arındırılırdı, sığırlar yaz otlağına sürülmeden önce (21 nisan parilia) çobanlar ile sürüler, ahırlar ile çiftlik temizlenerek bereket sağlamaya, felaket savmaya çalışılırdı; arıtma temizleme için kent alanının tarlalar sınırı çevresinde suovetaurilia (domuz, koyun, sığır) dolaştırılırdı. yakalanan ve yurduna dönmek üzere serbest bırakılan düşman üç mızraktan kurulma boyunduruk altından geçer, böylece savaşın uğursuzluğunu arkalarında bırakırlardı. felaket getiren kavurucu sıcağı ve çok korkularn buğday pasını başka ritüellerle yok etmeye çalışırlardı. clavis annalis ‘in capitol iuppiter ‘inin tapınağındaki detixio ‘su geçen yılın uğursuzluğunu sıkıca bağlamak içindi. luperci (kurtseverler) denilen din görevlilerinin lupercalia bayramında dolaşmaları da aslında büyülü bir çember kurmak için yapılan uğursuzlukları savıcı bir dolaşmaydı. kentin kutsal sınırı olan pomerium da her türlü uğursuzluğu savaşla ilgili her türlü felaketi uzaklaştıracak olan büyülü bir çemberdi. sınır hattı çizgisi ak bir boğa ile ak bir ineğin çektikleri bronz başlı bir sabanla sürülürdü. bu sınır çizgisi dışında savaşa giden başkomutana askeri yetki verilirdi. comitia centuriata toplanırdı; roma savaş tanrısının ve yabancı tanrıların kutlu yerleri bulunurdu; yabancı elçileri senatus karşılardı. ayrıca etkili büyülerden biri; erkek çocukların ve yüksek memurların elbiselerindeki kırmızı şeritlermiş. bu renk, kendisiyle birlikte çekilip giden beden kuvvetinin bulunduğu “kan” ı temsil edermiş. romalı erkek çocuklarının bulla ‘sı onları muska gibi korurmuş. romalılar bizzat uğursuzlukla yüklü olduklarından (bkz: tabu) sakınılması gereken yerlere ve günlere loca religiosa (mezarlar, yıldırım düşmüş yerler) ve dies religiosi (bkz: alaia savaşı) adını veriyorlarmış. bu bize religio ile bundan türemiş sıfatın yani religiosus ‘un, tanrıların ortaya çıkışından daha önceki bir zamanda doğduklarını göstermektedir. bu kelime başta tabu kavramıyla sıkıca ilgilidir ya da doğrudan tabu’nun kendisini bildirir.