Bıçaklar körleştiğinde yan taraftaki demirle yuvarlak taşı çevirerek bilerdik. Büyüklü küçüklü bileme taşları her evin duvarına dayalı dururdu. Çocukken elime bilenecek bıçakları vermezlerdi, bana düşen o taşı çevirme görevi olurdu. Büyüklerimiz bıçağı uygun şekilde taşın üzerine tutarken ben de yandaki kolundan uygun bir hızla taşı çevirirdim. Kimi zaman taşın üzerine su dökülürdü, ama ben su dökülmediğinde taştan çıkan küçük kıvılcımları daha çok severdim.

Bileme taşında yalnızca bıçaklar bilenmezdi. Körleştiğinde keserin sapı çıkartılır ve ucu bilenirdi. Keser çocukken en iyi oyuncaklarımdan biriydi. Ön tarafıyla toprağı kazar, arka tarafıyla taşları kırar, çivileri çakardım. Keserin sık sık körleşmesinden benim sorumlu olduğumu büyükbabam mutlaka bilirdi ama birşey demezdi.

Aydın Tiryaki

Basılı Kaynak : Ağaçişleri Terimleri Sözlüğü

Internet'te bulunan kaynak : http://kisaweb.com/ulp