Osmanlı Devletinde genellikle 4 sınıf (medrese öğrencileri, cami ve hayrat hademesi, fakir fukara, tanrı konukları vb.) halkın yararına, parasız yemek pişirilip yedirilen yerdir.

Müslümanlıkta yoksullara yardım etmek büyük sevap sayıldığından, geçimi yerinde olanlar sofra açmayı kendilerine görev bilirken, zenginler de birçok hayır işleri yanında imarethane yaptırıp fakir fukaranın karnını doyurmayı cennetin anahtarı sayıyorlardı. XIX. yy. sonlarında yalnız İstanbul'da 20 imarethane vardı ve buralarda en az 5000-6000 kişi öğle ve akşam olmak üzere iki öğün yemek yerdi.

İkinci Meşrutiyet'e kadar varlıklarını sürdüren imarethaneler, 6 Nisan 1911 tarihli yasayla yalnız ikisi açık bırakılmak üzere kapatıldı. Cumhuriyet'ten sorna medreselerle birlikte bu son ikiside ortadan kaldırıldı (1924).

Basılı Kaynak : Büyük Larousse, Sayfa:5658

Internet'te bulunan kaynak : http://tr.wikipedia.org/wiki/%C4%B0marethane